باب پانزدهم اندر « 1 » تمتع كردن بدانچه « 2 » كسى را دوست دارى در مستى و هشيارى پيوسته بمجامعت « 3 » مشغول مباش كه آن نطفه كه از تو جدا مىشود معلومست كه بهر بارى تخم جانى و شخصى است . پس اگر كنى بارى بمستى مكن كه آن زيان‌كار « 4 » بود . اما بوقت خمار صواب‌تر بود . و بهر وقت كه يادت آيد بدان مشغول مباش كه آن بهايم باشند كه وقت هر شغلى ندانند « 5 » ، آدمى را وقتى بود كه پيدا بود تا فرقى بود ( 39 ر ) ميان وى و ميان بهايم . اما از غلامان و زنان ميل خويش بيك جنس مدار تا از هر دو گونه بهره‌ور باشى وز دو گونه « 6 » يكى دشمن تو نه‌باشند « 7 » . و هم چنان كه گفتم كه مجامعت كردن بسيار زيان دارد ناكردن نيز هم زيان دارد . پس هر چه كنى بايد كه باشتها كنى نه بتكلف تا زيان كمتر دارد . امّا باشتها و نه باشتها « 8 » بپرهيز « 9 » در گرماى گرم و در سرماى سرد كه اندرين « 10 » دو فصل زيان‌كارتر باشد خاصه پيران را ، از همه وقتى وقت بهار سازد « 11 » و

--> ( 1 ) - ل : در ( 2 ) - چنين است ل ؛ ن : بدان اى پسر اگر ؛ ب : بدانكه چون ( 3 ) - نسخهء اصل : بمعالجت ؛ ن و پ : به دو ، بقياس نسخهء ل و ب اصلاح شد ( 4 ) - ل و ن افزوده : تر ( 5 ) - ل افزوده : هر گه كه يابد مىكند ؛ ن افزوده : هر وقت كه مىبايد ( ظ . مىيابد ) بكند ( 6 ) - ل و ن : دوگانه ( 7 ) - ل : نباشد ( 8 ) - ل و ن : و بىاشتها ( 9 ) - نسخهء اصل : بپرهيزد ، بقياس ل و ن و ب و پ اصلاح شد ( 10 ) - ن : درين ( 11 ) - ل : سازگارتر بود